از سلام تا ایدز | بیماری

از سلام تا ایدز
 
نوع و برخورد فرد دکتر یا مشاور با مریض، نه فقط باید برگرفته از اصول و مبانی اخلاق پزشکی و حرفه ای بوده، بلکه با در نظر گرفتن ویژگیای ذاتی هر مریضی، روش روبرو شدن با اونم باید با دیگری فرق داشته باشه. در ادامه به دو مورد از چک لیستای مشاوره در بیماران گرفتار به ایدز اشاره می شه…
● چک لیست مشاوره پس از انجام آزمایش (در مورد یافته های منفی)
مشاوره، یه جور ارتباطه. ایجاد رابطه با مریض، جواب به سوالات اون، اطمینان از اینکه مراجعه کننده اطلاعات ارائه شده رو درک کرده و انتخاب محل مناسب واسه مشاوره لازمه.
▪ مطمئن شید که شما یافته های تست رو دارین…

▪ به مراجعه کننده خوش اومد گفته و رابطه رو شروع کنین.
▪ از اون بخواین که اگه سوالی از اول انجام آزمایش تو ذهن اون ایجاد شده، از شما سوال کنه.
▪ به سوالات جواب بدین و به اون بگید که به دلیل موندگاری مشاوره ها و به خاطر مشارکت در تصمیم گیریای مهم، در دسترس باشه.
● مروری بر چیزی که در جلسه
Pre-test (مشاوره قبل از انجام آزمایش) مطرح شده، داشته باشین. به اون بگید: «از نظر اینکه اون اطلاعات مهم رو به خاطر سپرده یا خیر، باید بررسی انجام بشه.»
سوالات زیر رو مطرح کنین:
۱) فرق بین HIV و AIDS رو به خاطر می آورد؟
۲) آگاهی مریض از وضعیت فعلی چه کمکی به اون می کنه؟
۳) چه طور می تونه از خود در مقابل عفونت مراقبت کنه؟
۴) چه کس دیگه ای با این نتیجه ناراحت می شه؟
▪ به مراجعه کننده فرصت بدین. از اون سوال کنین: « واسه دریافت جواب آزمایش HIV آمادگی داره؟»
ـ به آرومی بگید: «جواب تست شما منفیه.»
ـ قبل از ادامه صبر کنین تا مریض احساس خود رو بروز دهد.
ـ اگه مراجعه کننده درخواست دیدن نتیجه آزمایش رو داره، واسه اون آماده کنین.
ـ اندازه درک اونو از معنی یافته های تست سبک سنگین کنین.
ـ از احساسات و هیجانات مریض پشتیبانی کنین.
ـ اگه خطر دچار شدن وجود داشته باشه، در لازم احتمالی به آزمایش دوباره، بحث کنین.
ـ در مورد راه های منفی موندن و اینکه چیجوری می تونه خطر دچار شدن رو در آینده کم کنه، توضیح بدین.
ـ از احتمال برگزاری جلسات حمایتی و مشاوره های بعدی صحبت کنین.
▪ با مراجعه کننده روش هدف دارای کاهش خطر رو در میان بذارین:
ـ مراقبت مناسب بالینی
ـ وضعیت مناسب تغذیه
ـ دوری از مشروبات الکلی
ـ به کار گیری کاندوم
ـ محدود کردن تعداد شریکای جنسی.
▪ با مراجعه کننده در مورد ضرورت آزمایش همسر (شریک جنسی) ایشون صحبت کنین.
▪ به اطلاع اون برسونین که مشاوره واسه زن و شوهرا در دسترسه.
▪ در صورت ضرورت نسبت به درمان عفونت های احتمالی (مانند STDها) دست به کار شین.
▪ بخواین که مراجعه کننده سوال کنه. بهش بگید در مواقع بروز حادثه و هر اتفاق جدیدی چیجوری با درمانگاه تماس بگیره.
▪ به مادران باردار و خونواده ها یادآوری کنین که مشاوره در سراسر دوران حاملگی واسه کمک و سرویس دهی لازم اونا در دسترسه.
● چک لیست مشاوره قبل از انجام آزمایش (واسه یافته های مثبت)
مشاوره، یه جور ارتباطه. ایجاد رابطه با مریض، جواب به سوالات اون، اطمینان از اینکه مراجعه کننده اطلاعات ارائه شده رو درک کرده و انتخاب محل مناسب واسه مشاوره لازمه.
▪ مطمئن شید که شما یافته های تست رو دارین.
▪ به مراجعه کننده خوش اومد بگید. رابطه رو شروع کنین.
▪ از مراجعه کننده بخواین که سوالی از اول انجام آزمایش تو ذهن اون ایجاد شده.
به سوالات جواب بدین و به اون بگید که به دلیل موندگاری مشاوره ها و به خاطر مشارکت در تصمیم گیریای مهم در دسترس باشه.
● مروری بر چیزی که در جلسه
Pre-test (مشاوره قبل از انجام آزمایش) مطرح شده داشته باشین. به مراجعه کننده بگید: «از نظر اینکه اون اطلاعات مهم رو به خاطر سپرده س یا خیر باید بررسی انجام بشه.»
سوالات زیر رو مطرح کنین:
۱) فرق بین HIV و AIDS رو به خاطر می آورد؟
۲) آگاهی اون از وضعیت فعلی چه کمکی بهش می کنه؟
۳) چه طور می تونه از خود در مقابل عفونت مراقبت کنه.
۴) چه کس دیگه ای با این نتیجه ناراحت می شه.
▪ به مراجعه کننده فرصت بدین. از اون سوال کنین: « واسه دریافت جواب آزمایش HIV آمادگی داره؟»
به آرومی بگید: «جواب تست شما مثبته.»
ـ قبل از ادامه صبر کنین تا مراجعه کننده احساس خود رو بروز دهد.
ـ اگه اون درخواست دیدن نتیجه آزمایش رو می کنه، واسه اون آماده کنین.
ـ اندازه درک ایشون رو از معنی یافته های تست سبک سنگین کنین.
ـ به مریض توضیح بدین که ممکنه احساسات و هیجانات اون در این لحظه عوض شه.
ـ از موضوعات حمایتی صحبت کنین و اینکه امکان جلسات مشاوره ای بعدی هست.
ـ موضوع جلوگیری از انتقال مریضی به کودک از جمله در تولد و تغذیه نوزاد بررسی شه.
▪ از اهمیت موضوعات زیر صحبت کنین:
ـ پروفیلاکسی ضد رتروویروسی،
ـ به کار گیری کاندوم،
ـ تغذیه مناسب،
ـ اقدامات خاص پزشکی مثل پروفیلاکسی و درمان عفونتای فرصت طلب
ـ راه های حفظ سلامتی
ـ سیستمای حمایتی و مدیریتی
ـ درمان مشکلات روحی و پشتیبانیای مربوطه
ـ کاهش خطر ابتلای بقیه
ـ غربالگری و درمان عفونتای منتقله از راه جنسی (STD).
▪ واسه مراجعه کننده نقاط تکیه رو برشمارید، مانند خونواده، دوستان و چیزای دیگه ای به جز اینا.
▪ بخواین که سوال کنه. بهش بگید در مواقع بروز حادثه و هر اتفاق جدیدی چیجوری با درمانگاه تماس بگیره.
▪ به مادران باردار و خونواده ها یادآوری کنین که مشاوره در سراسر دوران حاملگی واسه کمک و سرویس دهی لازم اونا در دسترسه.
▪ اگه مریض دارای فرزنده، در مورد آزمایش روی اونا صحبت و برنامه ریزی کنین.
▪ واسه آزمایش طبی، مریض رو برگشت بدین.
احتمال بروز وقایع ناخوشایند (مانند خودکشی، افسردگی، عصبانیت، تهاجم و…) مورد توجه باشه، پس لازمه مریض واسه آزمایشای روانی برگشت داده شه.
 
منبع:ویستا
ویرایش وتلخیص:

▪ به مراجعه کننده خوش اومد گفته و رابطه رو شروع کنین.
▪ از اون بخواین که اگه سوالی از اول انجام آزمایش تو ذهن اون ایجاد شده، از شما سوال کنه.
▪ به سوالات جواب بدین و به اون بگید که به دلیل موندگاری مشاوره ها و به خاطر مشارکت در تصمیم گیریای مهم، در دسترس باشه.
● مروری بر چیزی که در جلسه
Pre-test (مشاوره قبل از انجام آزمایش) مطرح شده، داشته باشین. به اون بگید: «از نظر اینکه اون اطلاعات مهم رو به خاطر سپرده یا خیر، باید بررسی انجام بشه.»
سوالات زیر رو مطرح کنین:
۱) فرق بین HIV و AIDS رو به خاطر می آورد؟
۲) آگاهی مریض از وضعیت فعلی چه کمکی به اون می کنه؟
۳) چه طور می تونه از خود در مقابل عفونت مراقبت کنه؟
۴) چه کس دیگه ای با این نتیجه ناراحت می شه؟
▪ به مراجعه کننده فرصت بدین. از اون سوال کنین: « واسه دریافت جواب آزمایش HIV آمادگی داره؟»
ـ به آرومی بگید: «جواب تست شما منفیه.»
ـ قبل از ادامه صبر کنین تا مریض احساس خود رو بروز دهد.
ـ اگه مراجعه کننده درخواست دیدن نتیجه آزمایش رو داره، واسه اون آماده کنین.
ـ اندازه درک اونو از معنی یافته های تست سبک سنگین کنین.
ـ از احساسات و هیجانات مریض پشتیبانی کنین.
ـ اگه خطر دچار شدن وجود داشته باشه، در لازم احتمالی به آزمایش دوباره، بحث کنین.
ـ در مورد راه های منفی موندن و اینکه چیجوری می تونه خطر دچار شدن رو در آینده کم کنه، توضیح بدین.
ـ از احتمال برگزاری جلسات حمایتی و مشاوره های بعدی صحبت کنین.
▪ با مراجعه کننده روش هدف دارای کاهش خطر رو در میان بذارین:
ـ مراقبت مناسب بالینی
ـ وضعیت مناسب تغذیه
ـ دوری از مشروبات الکلی
ـ به کار گیری کاندوم
ـ محدود کردن تعداد شریکای جنسی.
▪ با مراجعه کننده در مورد ضرورت آزمایش همسر (شریک جنسی) ایشون صحبت کنین.
▪ به اطلاع اون برسونین که مشاوره واسه زن و شوهرا در دسترسه.
▪ در صورت ضرورت نسبت به درمان عفونتای احتمالی (مانند STDها) دست به کار شین.
▪ بخواین که مراجعه کننده سوال کنه. بهش بگید در مواقع بروز حادثه و هر اتفاق جدیدی چیجوری با درمانگاه تماس بگیره.
▪ به مادران باردار و خونواده ها یادآوری کنین که مشاوره در سراسر دوران حاملگی واسه کمک و سرویس دهی لازم اونا در دسترسه.
● چک لیست مشاوره قبل از انجام آزمایش (واسه یافته های مثبت)
مشاوره، یه جور ارتباطه. ایجاد رابطه با مریض، جواب به سوالات اون، اطمینان از اینکه مراجعه کننده اطلاعات ارائه شده رو درک کرده و انتخاب محل مناسب واسه مشاوره لازمه.
▪ مطمئن شید که شما یافته های تست رو دارین.
▪ به مراجعه کننده خوش اومد بگید. رابطه رو شروع کنین.
▪ از مراجعه کننده بخواین که سوالی از اول انجام آزمایش تو ذهن اون ایجاد شده.
به سوالات جواب بدین و به اون بگید که به دلیل موندگاری مشاوره ها و به خاطر مشارکت در تصمیم گیریای مهم در دسترس باشه.
● مروری بر چیزی که در جلسه
Pre-test (مشاوره قبل از انجام آزمایش) مطرح شده داشته باشین. به مراجعه کننده بگید: «از نظر اینکه اون اطلاعات مهم رو به خاطر سپرده س یا خیر باید بررسی انجام بشه.»
سوالات زیر رو مطرح کنین:
۱) فرق بین HIV و AIDS رو به خاطر می آورد؟
۲) آگاهی اون از وضعیت فعلی چه کمکی بهش می کنه؟
۳) چه طور می تونه از خود در مقابل عفونت مراقبت کنه.
۴) چه کس دیگه ای با این نتیجه ناراحت می شه.
▪ به مراجعه کننده فرصت بدین. از اون سوال کنین: « واسه دریافت جواب آزمایش HIV آمادگی داره؟»
به آرومی بگید: «جواب تست شما مثبته.»
ـ قبل از ادامه صبر کنین تا مراجعه کننده احساس خود رو بروز دهد.
ـ اگه اون درخواست دیدن نتیجه آزمایش رو می کنه، واسه اون آماده کنین.
ـ اندازه درک ایشون رو از معنی یافته های تست سبک سنگین کنین.
ـ به مریض توضیح بدین که ممکنه احساسات و هیجانات اون در این لحظه عوض شه.
ـ از موضوعات حمایتی صحبت کنین و اینکه امکان جلسات مشاوره ای بعدی هست.
ـ موضوع جلوگیری از انتقال مریضی به کودک از جمله در تولد و تغذیه نوزاد بررسی شه.
▪ از اهمیت موضوعات زیر صحبت کنین:
ـ پروفیلاکسی ضد رتروویروسی،
ـ به کار گیری کاندوم،
ـ تغذیه مناسب،
ـ اقدامات خاص پزشکی مثل پروفیلاکسی و درمان عفونتای فرصت طلب
ـ راه های حفظ سلامتی
ـ سیستمای حمایتی و مدیریتی
ـ درمان مشکلات روحی و پشتیبانیای مربوطه
ـ کاهش خطر ابتلای بقیه
ـ غربالگری و درمان عفونتای منتقله از راه جنسی (STD).
▪ واسه مراجعه کننده نقاط تکیه رو برشمارید، مانند خونواده، دوستان و چیزای دیگه ای به جز اینا.
▪ بخواین که سوال کنه. بهش بگید در مواقع بروز حادثه و هر اتفاق جدیدی چیجوری با درمانگاه تماس بگیره.
▪ به مادران باردار و خونواده ها یادآوری کنین که مشاوره در سراسر دوران حاملگی واسه کمک و سرویس دهی لازم اونا در دسترسه.
▪ اگه مریض دارای فرزنده، در مورد آزمایش روی اونا صحبت و برنامه ریزی کنین.
▪ واسه آزمایش طبی، مریض رو برگشت بدین.
احتمال بروز وقایع ناخوشایند (مانند خودکشی، افسردگی، عصبانیت، تهاجم و…) مورد توجه باشه، پس لازمه مریض واسه آزمایشای روانی برگشت داده شه.
 
منبع:ویستا
ویرایش وتلخیص:

Post Author : ماه نشان

Related Post

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *