از سرطان خون نترسید قابل درمان است | سرطان خون | علائم سرطان خون | پیشگیری از سرطان خون | درمان سرطان خون | بیماری

سرطان خون یکی از بیماریای سخت و شایع در بین مردمه، بدیش اینه این مریضی دیر خودشو نشون میده و این باعث سخت شدن درمان می شه، ولی اگه در مراحل ابتدایی این مریضی تشخیص داده شه خیلی بهتر میشه درمانش کرد. در این بخش می خوایم تا شما رو با علائم سرطان خون و راه های درمان اون آشنا کنیم، با ما همراه باشین.

 

سرطان خون

درمان موفقیت آمیز سرطان خون در ۱۵-۱۰ سال گذشته از بزرگ ترین نتیجه های علم پزشکی، به خصوص از جنبه سرطان شناسیه و در واقع یه انقلاب پزشکی حساب می شه…

 

این پیشرفت نوین جون هزاران تن رو نجات داده و تنها، خاطره ای از مریضی تو ذهن بیماران می مونه.

سرطان خون، در اثر افزایش تعداد سلولای عجیب و اصطلاحا سلولای بلاست در مغزاستخوان اتفاق میفته. مغزاستخوان واسه اینکه بتونه سلولای طبیعی شامل گلبولای قرمز، گلبولای سفید، پلاکت و… رو بسازه، از یه سلول اجدادی به نام «بلاست» شروع به کار می کنه. این سلول قدرت زایش و افزایش بالایی داره و به سرعت تعداد زیادی سلول خام می سازه. این سلولای خام تحت تاثیر مواد رشد، کامل و به سلولای تخصص یافته خونی تبدیل می شن. اگه در روند تبدیل سلولای خام به رسیده معطلی ایجاد شه، سرطان خون ایجاد میشه.

سرطان خون زیاد

ترکیب خونی مریض طی ۶-۳ هفته به طور کامل به هم می خوره و علایم بالینی از جمله افت پلاکت، کاهش گلبولای قرمز یا افزایش گلبولای سفید، تب و نشونه های مشکل مغزاستخوان سریع خود رو نشون میده. پلاکت پایین، تنگی نفس، خونریزی، کاهش وزن و عفونت، مریض رو از کار و زندگی میندازه و به دکتر مراجعه می کنه. احتمال دچار شدن به این مریضی، ۳ در هر ۱۰۰ هزار نفر جمعیته. سرطان خون زیاد دو نوع میلوییدی (AML) و لنفوییدی (ALL) داره و با در نظر گرفتن نوع سلول سرطانی، درمان و نوع علایم اونا با هم متفاوت هستن.

درمان اصلی شیمی درمانی است. باید از مغزاستخوان مریض نمونه ورداری و ظرف ۴۸ ساعت اراده کردن و شیمی درمانی شروع شه. جواب به درمان خیلی خوبه و مریضی به طور کامل از مغزاستخوان پاک می شه، از اونجا که مریضی در بیشتر بیماران بعد از تقریبا ۱ سال، به دلیل اینکه تعداد کمی از سلولا به صورت خوابیده و نیم فعال در مغزاستخوان باقی می مانند و شیمی درمانی قادر به نابود کردن سلولای نیمه فعال نیس، برگشت می کنه، اگه بیماران پیگیری نشن و مبادرت به موقع انجام نگیره، بدیش اینه در برگشت اول و دوم، از شیمی درمانی نتیجه نمی گیریم.

قدم بعد از شیمی درمانی

بعد از شیمی درمانی سنگین، باید درمان پیشرفته تر پیوند سلولای بنیادی مغزاستخوان انجام شه و بعد از اینکه پلاکت و گلبولای سفید و قرمز طبیعی شدن (تقریبا ۲ ماه زمان میبره) و تونستیم مغز استخون رو کامل فلج کنیم، مرحله بعدی، پیوند مغزاستخوانه و از آبجی، داداش یا از پدر و مادر مریض و طبق شرایط خاصی پیوند دریافت می شه. البته از دهندگان ناشناس هم با احتمال خیلی کم میشه مغزاستخوان سالم رو گرفت و به بیماران تزریق کرد. اینطوری میشه از برگشت دوباره سرطان هم جلوگیری کرد

. درمان سرطان خون زیاد، ترکیبی از شیمی درمانی و پیوند مغزاستخوانه و اگه خوب و به موقع انجام شه، تقریبا ۷۰ درصد بیماران از مریضی جون سالم به در می برن.

سرطان خون طولانی

برخلاف نوع زیاد، سیر مریضی و بروز علایم بالینی در سرطان خون طولانی بسیار کنه پیش میره و ممکنه فرد گرفتار به سرطان مدتای طولانی از وجود سلولای سرطانی در بدنش بی اطلاع باشه. علایم هم بسیار ناچیز و جزئیه. ضعف، بی حالی و بزرگی طحال جزو نشونه های این بیماریه. بعضی وقتا بیماران به دلیل بزرگی طحال به دکتر مراجعه می کنن و مریضی سرطان خون تشیخص داده می شه. در بزرگسالان برعکس کودکان، سرطان خون طولانی شایع تره. سرطان خون طولانی دو نوع میلوپرولیفراتیو (CML) و لنفوپرولیفراتیو (CLL) داره.

درمان

 

حالا خوبیش اینه سرطان خون طولانی نوع CML با دارویی که ۹-۸ ساله وارد ایران شده، درمان می شه. قرص باید دراز مدت (دست کم ۵ سال) و روزی ۴ عدد مصرف شه و بیماران با این درمان دارویی زندگی طبیعی رو از سر می گیرن. نوع CLL در افراد بالای ۴۰ سال دیده می شه و درمان اون پیچیده تره. البته خیلی از بیماران بعد از کشف و تشخیص مریضی به درمان خاصی نیاز ندارن. CLL مریضی کم ضرری واسه بدن حساب می شه و بدن عکس العمل خاصی به اون نشون نمی ده ولی با احتمال خیلی کم افزایش گلبولای سفید، کم خونی و ضعف در فرد گرفتار دیده می شه.

گاه فقط لازمه مریض ۶-۵ سال تحت نظر بمونه و به درمان سریع نیاز نیس. فقط نام این نوع از سرطان خشن و نگران کننده س. اقدام پزشکی وقتی ضرورت پیدا میکنه که مریضی کمی فعال شه و علایم ژنتیکی خاص خود رو نشون بده.

 

Post Author : ماه نشان

Related Post

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *